lach

Als alles zo aan alles raken zou,
Zoals uw adem toen aan de mijne,
Dan was er van dit nu geen sprake ooit:
Geen oord, geen tel kan daar verdwijnen, nooit,
Waar niets haar uitgestrektheid vindt & niets
Van niets wil zijn & alles grenzeloos ineen.
  Ik zie nochtans dat alles hier verdween,
& Waar u levende was van leven niets
& Waar wij ademden van ons geen een.
Ik schaf dit heden af & lach omdat ik ween.

 

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.