]]> http://vilt.wordpress.com/2009/11/10/woede/feed/ 0 dv angry i http://vilt.wordpress.com/2009/11/07/refuse-the-fugue/ http://vilt.wordpress.com/2009/11/07/refuse-the-fugue/#comments Sat, 07 Nov 2009 12:15:15 +0000 dv http://vilt.wordpress.com/?p=5599 ]]>

http://www.vilt.net/nkdee/graphics/blogs/november09/Gelidoino.mp3

dv, kessel-lo 3/11/09 @ 13:44 (A5, piere noire, chimay, bic)

je zit als angel
diep in mij, je gif

stormt vrij in mij.
ik kan er niet bij.

http://wordsmith.org/words/acnestis.html

Verjaagt het aangebrachte niet -
de daagse vloed die op je strand
dezelfde slag in bloedverwante waaiers

op het onverschil van wind & tong
zo zalvend legt dat klank
van mensenkind & ouderpaar

in lussen struikelt, valt
& meegaand op je huilen kletst, -

verjaagt niet het aangebrachte,
de inbreng der zeeën
in het breekbeeld alg, zwaar

gegronde steen, de wildst
bereden stilte?

dv, 13/08/1994

hou je handen op je billen,
laat je  tepels in de luchten
priemen, voel het water
in je plekje klotsen, hoor

de meeuwen krijsen in je
wegge hoofd. denk dan

aan mij: ik was er in.

de dagen eindigen zoals de dagen eindigen
er is een vlam in mij die van verhalen vonkt

maar alles dooft vooreer de vlam begon
dit is de herfst waar niemand zong

dit is de dag dat zij & hij verdween
wat ons nog rest is kinderlijk geween.

[english version]

De eerste dood van Izeganz

Een plank op de grond, een tang, een hamer & een roestige nagel.

Izeganz staat voor mij met een bloedend gat in zijn hand, bevend,  maar wanneer hij begint te spreken verstillen zelfs  buiten de kraaien. Elke beweging verdwijnt, de stilstaande as van de tijd biedt enkel plaats voor de klank van zijn stem.

“ik sta zot van u Maaike, gij zijt een groot zwart gat in het oneindige veld van mijn gedachten, gij sleurt mij de letters als vislijnen uit de mond, de weerhaken scheuren mijn slokdarm, ik braak u de woorden uit de drek mijn dromen, ik wil ze niet zeggen maar ze broebelen & bruisen & botsen & ze moeten eruit want gij zijt zo schoon & uw lijf is het licht van een lampe & wij vliegen naar u als motten want in uw schoot worden de sterren geboren & versmelten het wit van de maan met het rood van de zon & in dat kolken slijmt ook de korrel van mijn ziel tot een groenige parel aan & aan & ik ben verworden tot een veelarmige krab met ne giftige worm in mijn schalen & ik scharrel maar wat rond op de bodem, ik schuifel & ik taffel & ik val om van verdriet & kolère & ik zie hoe het omhulsel verpulvert & uw zee overspoelt mij & ik krepeer”

Zijn lichaam verbrand ik,  de reine papieren van zijn geschriften besmeur ik met honing & ik eet ze op.  Een eerste getal keert weer naar de getallen.

&

Elke dinsdag vanaf midddernacht kan je op de dertigjarige Vrije  Radio Scorpio luisteren naar ‘Radio Klebnikov‘, een uur lang Vrije Lyriek in de ether. Het programma wordt verzorgd door Arnaud Camerlinckx, Ilse Derden en uw dienaar.

livestream via http://www.radioscorpio.com/luister

Donna Kuhn is a poet, author, dancer, visual and video artist.
website: http://digitalaardvarks.blogspot.com

• beschavingseinde, heeft dat iets met lippen te maken?
• openstaande lippen, dichtslibbende, versmallende?
• kunnen de monden de letters niet meer slikken?
• wil het doornroosje niet meer van de dorens nippen?
• zijn de zinnen te klein om het onrecht te vatten?
• moet er meer macht zijn, wilt u vuurpeletons

ik heb de nacht in de hand, het is een vlezig verschijnsel
ik heb de de dag om mijn lijf, het ijs tekent mijn adem

elke ochtend begint met lachende kraaien
elke dag verglijdt naar uw leed, een natte schuifaf
plons in de modder, dom, dommer, doem.

de avonden zijn het ergst, dan moet het nog komen.
de hoop op wanneer. wanbeheer. tijdsbesef.

de mantel van de liefde is een rag vol gaten
hij bedekt geen onrecht meer,  hij zet het fijntjes
in de stervende bloemetjes

het is een boetekleed beschilderd met gelaten, verlaten
aangezichten, achteloos bekribbelde postkaarten

lijkbeeldjes zonder bestemmeling

u wast nu dagelijks het etterende bloed van uw handen

het bloed, mijn liefste, zit in die handen,  waarmede u mij de liefde dacht te bedrijven

u bedreef uzelf, u ettert voort, er is geen stop

u consumeert uzelf

poetspost, de spiraal in het vinyl

wat er u kan overkomen is dat ge gelijk hebt

het einde lepelt in het einde & het smaakt naar nog

PAEASEDD(CFDMTB)&DKV

(klotentellende Poet Autumnal Elevé Avec Soleil Eteint,
Demi-Dog  (Chieant des Fleurs Du Mal sur la Terre Brulée) & DoodsKnoopVogel

(en distance on peut voir La Grande Ville Qui Est Trop Loin))

[over GZUTA]

(als professioneel gedefenestreerd ambtenaar-dichter
pas ik mij dezer dagen  goedschiks/kwaadschiks/whocares
aan het Geheiligde Gangbare (GG) aan, de Dwingende Realiteit van de Grote Tuinslang (DRGT),
een immense Chora van ettelijke, nauwelijks onderscheidbare,  uit hunne verslingerde tentakels etterende en kwetterende Ka’s die zich op Tupperwaren- en Vibrerende / Niet-Vibrerende Sexattributen verkoopssessies  (TV-NVS-avonden) luide vermaken bij het verorberen van pikant gekruide, lichtjes krokant gebakken, nog nageilende dichtersresten, een Third Life (TL) if ever ther was one, verwaarlijken, waar het brillig is om tussen de billen te worden vermorzeld, een waarlijk haards paradijs met Strikte Voorwaarden, Regels en Best Practices (SVRBP) om het Onomkeerbare Dichtslibben van de Planeet (ODP)  in Goede Banen (GB – verouderd! gelieve naargelang Uw Inkomen de keuze te maken uit de archiveerbare reeks [‘carrefour’, ‘delhaize’, ‘colruyt’, ‘lidl’,'aldi’, ‘de zuidmarkt’) te leiden, enfin, soit,-

waaronder dus ressorteert :
Zielige Perversie (ZIEPE) , Mottigmakend Vierkant Taalgebruik (MVT), Schimmig Denken (SD) – dank u voor de rekenning erkenning, o Gij Grote Carel Peeters -, Drie Paar Nieuwe Schoenen Per Californicationseizoen (DPNS-PC), het reeds genoegzaam bekende untsoweiter,  maar dus vooral…

Gij Zult Uw Titels Abbriëviëren (GZUTA).

dv, 4/10/2009 13:02 (ietwat vervallen nobele familie)

4gif

http://www.zama.ro/index.php?id=workshop_body

SEC JOHNA DEUX:  les hurlements masculatrix

egalisées avecela redemptroux paux eglises des paisba (timentsitument)

gkha, gèhoeijk, gehakt (meetloaflove)
faargh, veraargh, vraa (princession)
schtrot, schtrutt, schat (printempsdir)
katinka, gekalkte, kettingzaag (select all & press delete)

moreoverlijk, moerlijk, lijk (killapoetaday)
slaim, slakom, slikin (dasunsabouche)
boar, boeari, puttekes (wholesalevant*)
pen, penisch, penitratie (upload & clean yer brain now)

belleute, belhange, gebelgd (we 8 amom and)
slipuit, handaf, ruktong (remorsedabodysign)
praaivda, privier, bruktoe (ever been 2 brussels?)

ongluk, ongloek, gonggat (bigbangonenter)
sundag, zoenbalg, trekslam (performorator)
wiemele,  wiemelle, wiewie (R u sure ur here sister?)

*oeuf complèt d`alain badiou, rest euqune

SEX ION A:  les verbes feminèsque

(todó biencuít welldóne)

chemise chemin genoux
tavie tesveux tafouf
leris lesreigns chinois
tamain tropmien terrain

sigare sibelle letrain
elu elui elledors
lesvagues lespages pagina
mononcle matans moncu

lesons leçon laissemoi
jeveux jai bordel
jefais faulefair faimoiça

victoire vicheroi duchesse
nousommes neriches noblesse
nanana nana nonpasça

lHomme auxRange Seignscryt Dansla Mèrd et Lettres
CIE elle Porte leLabel verseInVerse & Louis Astle A

(haha) (a_a)
Chemiseatree enFlambête Or Ange

L’ARMéE NOIRE RECRUTE

POUR SA GAZETTE

DES GENS PAS FREQUENTABLES

DES FAMILLES TUYAU DE POELLE

DES GENS QUI SE LAVENT PAS TROP

PAS TROP SOUS LES BRAS

TOUT çA

L’ARMéE NOIRE RECRUTE !

L’ARMéE NOIRE RECRUTE DANS LE SOCIAL

DANS LE SOCIAL EXPERIMENTAL

ENGAGEZ-VOUS

VOUS VERREZ DU PAYS !

NOMBREUSES RUBRIQUES !

NOMBREUX CAS PARTICULIERS !

NOMBREUSES PETITES ANNONCES !

REBUS FOIREUX !

NECROLOGIE DOUTEUSE !

SCANDALES DANS LES POUBELLES !

IVROGNES AMOUREUX !

FENDEZ-VOUS LA PIPE !

AVEC LA BANDE DES JOYEUX DRILLES

DANS LES RUBRIQUES DE L’ARMéE NOIRE !

avec vos amis Charles Pennequin, Cécile Richard, A C Hello et Antoine Boute

mijn lichaam is een doos van bordkarton
ik draai ze om, er vallen 125.000 fel
gekleurde slierten uit, mijn oude huid,

het vel waarop je handen zich aan mij
vergrepen, er bloed uit dwong in lange
nagelhalen. ik heb het allemaal bewaard,

het is tot goud & rood & geel ontwaard.
ik stort mij uit & stroop de letters van de doos:
dit bloedeloze niets vergiet zich van verdriet

& op het rotte van uw bodem laait & walmt
mijn levenslied om niet, je ziet het niet, je
likt de leugens van je minnaars & je geld.

le soleil se leve tu bouge pas
le telephone sonne tu bouge pas
le chat veut en dehors tu bouge pas
mes enfants crient pour leur maman tu bouge pas

tu as bien raison de ne pas bouger
c’ est plus solide.

1. ontken alles

de zon is daar, ik zie het niet. deze
ogen zijn je trouwe weerstandsloze gaten,
deze handen raken slaafs je hout met koude
vingers, roeren stilte om in betaalbare stilte.

ik zie nog vaag die vlek die in je drong,
zijn schaduw jaagt op mij, de nacht zingt
elke nacht dat iedereen van mij weldra
verlost zal zijn, een dageraad die als een

dolk de laatste rafels snijdt, mij geeft aan
mij. ik vloei al weg, de schimmel gaat
de weg op van je haat, het druipende
geil dat ik in jou heb losgemaakt. toi

let, baby, sure, let’s  flush us down.

2. doe alsof je gezond bent

de sterren vertellen een verhaal.
de zee murmelt mee. de maan
laat mij gaan. ik wou ook nog iets

zeggen, maar het is alreeds gedaan.

3. klaag de dokter aan

de letters staan klaar, netjes
op een rij. maak je keuze, vrij

van mij. elke zin is slechts
een plaats waar bloed verhardt
tot tekens die je uit je haren

pulken moet. pluk er een dag uit,
maak er een pens van,  gebruik
de microgolf, het mag, maar

denk aan mij.

Opstelling

• stel: er is een tijdstip vooropgesteld waarop ik hier weg kan

• stel: het tijdstip is mij volslagen onbekend, ik weet alleen dat het er is

• stel: ik kan het verschrijden van de tijd aflezen aan  een periodieke wijziging in de lichtintensiteit (duister ->zwart->duister)

Beschrijving

• in het duister zie ik een myriade van piepkleine schermpjes met daarop (o.a.):
  • gezichten (neutraal)
  • een voetspoor dat zich verderzet door een onmetelijke woestijn alsof er een onzichtbare man blootsvoets doorloopt
  • beelden van een verlaten (groot)stad
  • sprekende, roepende, verwijten snauwende monden (grauwe lippen)
  • een boom die plots al zijn bladeren lost, de boomstam splijt, de takken zakken in tot slangen op de grond
  • spugende oudjes (richting camera)
  • onderdelen van lichamen (neutraal)
  • bloedende onderdelen van mijn lichaam
  • onderdelen van het lichaam van mijn geliefde met mij onbekende lichaamsonderdelen
  • beelden van de reikende armen en handen van mijn geliefde die transformeren in wurgende tentakels
  • een ambtenaar die systematisch alle entries in een database wist (bevattende alle items uit mijn geheugen)
  • beelden van mijzelf, naakt in een hagelstorm, strompelend, bloedende schaafwonden op de dijen, het hoofd, de armen
  • het lijk van mijn vader waarvan de ogen plots opengaan
  • deze tekst, waarvan de letters tergend langzaam verdwijnen in een egaal wit veld
  • een eindeloos vuil,  bruinig tot wit veld, glooiend en zachtjes deinend met opstijgende dampen onder een paars verkleurde zon (stapels wormstekige  lijken)
  • een ellenlange stoet van vrouwen op leeftijd die halfnaakt, met uitgezakte boezems en buiken naar mij lonken
  • mijn spiegelbeeld, al mijn gelaatstrekken vervagen langzaam en de openingen groeien dicht tot een egaal vleeskleurig ei
• ik hoor de tijd verdergaan, ik hoor (afwisseld en/of door elkaar):
  • het trippelen, knagen en wroeten van een muis in de kamer waar ik mij blijkbaar bevind
  • het druppen van een kraan
  • het razen, veraf, van het verkeer
  • schrille vrouwenstemmen die verwijten schreeuwen
  • huilende kinderstemmen
  • zwelggeluiden als van monsterslangen die lijven verorberen/verteren
  • een kinderstem zingt een slaapliedje
  • een droge knak gevolgd door een oorverdovend geruis, urenlang
  • ontploffingen, knetterende vuurhaarden, ondergronds gerommel
  • een  nauwelijks hoorbare klaagstem, een oude vrouw die jammert
  • droog pokkende ratels van machinegeweren
  • stemmen die diep-aangeslagen onverstaanbare dingen zeggen (alsof ze mij willen helpen)
  • het snerpende gelach van een koppel in bed
• geuren dringen tot mij door van:
  • versgebakken brood waar zich traag een brandgeur doorslingert
  • koffie met cichorei vermengd met rioolgeuren uit een slecht afgesloten afwasbak en muffe lakens
  • het zweet & geil van een mij onbekende vrouw (man?)
  • rot kippenvlees
  • verstaald bier, gordijnen met de walm van sigaretten
  • verstikkende rook
  • ammoniak
  • de zee, gradueel verglijdend naar een open riool

Oefening

• herhaal: er is een tijdstip vooropgesteld waarop je hier weg kan

• herhaal: het tijdstip is je volslagen onbekend, je weet alleen dat het er is (& dat het niet jij zal zijn die  weggaat maar alles van jou dat in het niets verdwijnt)

maelstrÖm reEvolution® s’allie aux éditions L’Arbre à Paroles et La 5e Couche et avec L’Association des Cercles Etudiants de l’ULB pour revendiquer par avance toutes les actions commandos anti-bibliocide perpétrées lors de la première
SEMAINE DES LIVRES À PRIX LIBRE

DU 22 AU 26 SEPTEMBRE 2009

dans le cadre de l’opération

MORT AU PILON !

LES LIVRES INVENDUS LIBÉRONS !

NON À LA SURPRODUCTION PLANIFIÉE

Pilonner les livres est aussi barbare que les brûler, mais provoque moins d’indignation. Les feuilles vierges obtenues grâce aux pages imprimées recyclées fourmillent de fantômes. Des mots ressurgissent, des terminaisons de verbes achèvent de se décomposer, des bribes de ponctuation affleurent. L’autodafé lave quand même plus propre.
(Roland Topor)

Éditeurs, revuistes, auteurs et autres humanistes, rejoignez cette action !

DÉCLARATION

Le pilon est une étape désormais “ normale ” d’un cycle de sur-impression/production/

Dans le cadre de la semaine de commandos poétiques MORT AU PILON !

A la Gougoutte 135 avenue de l’Hippodrome 1050 Bruxelles Librairie libre : livres en vente à prix libre

Du mardi 22 septembre au samedi 26, permanence 14h à minuit
Dimanche 27 septembre, 17h à minuit

Jeudi 24 septembre à 20h Soirée Troupe Poétique Nomade « Parce qu’un poète brûle plus vite qu’un livre » avec : Ben Ares, Antoine Boute, Olivier Dombret, Théophile de Giraud, Tom Nisse Benjamin Pottel, Fred Roth, Frédéric Saenen, Damien Spleeters, Antoine Wauters & micro ouvert au public… entrée gratuite accès : bus 71 – tram 24, 25, 94***

de zon verzonk. ik zag de rook rondom & voelde vuur.
zie: mijn lippen bloeden leeg,  mijn stille  hart verzuurt.
de stormen stuiken woedend in tot winden, ik flakker aan
& uit, & uit. het licht is weg, het zwart zuigt alles op.

veeg mij nogmaals in je ogen: dit boek van asse is  geen
steen, je prikt & strijkt er zo doorheen & laag na laag
van wat beschreven stond, vervalt in ritselingen grijs
& grauw naar donker stof. je vloek verjaagt nu alle

wensen. ik had daarin je hand bewaard, mijn lieveling,
je warme lijf & elke zee aan je beloofde huid, het bruisen
van je strand dat ik in mijn radeloze rouw bemin. niets.

er is geen jij. straks komt de sneeuw, dan ziet mij niemand
nog, dat is die schaamte weg, dan zink ik  diep & mooi,
als slijk de zwartste aarde in. uw dooi doet mij vergaan.

dv, kessel-lo, 21-22/09/09

Onder

Het water raast daarboven, wit, luchtig. Het is mijn gladde huid, onaanraakbaar als de tijd zelf.

Ik ruis er rauw & bruut maar in de grauwe klanken schuilt het oude, onweerstaanbaar zinnelijke lied dat enkel de verliefden & de gekken horen. U, U hoort er de lokkende stemmen in, U ziet dan als in een dichte mist het wentelen van sensuele lichamen in hemelsblauw opglanzende zijde, U wordt door al Uw ingebeelde pracht verblind & mompelt dan de namen van mijn zogenaamde dochters,  de Naiaden.

Mijn ziel, mijn droeve eigenheid, dwaalt echter onderin.

Hier ben ik stil.  Een aggregaat van temperaturen en debietconstanten, een min of meer stabiel veld van watereigenschappen, een wazige vlok data die traag de stroom afglijdt. Geen vis of plant merkt iets van mijn bestaan, maar vermetele zwemmers die mij raken, ervaren één seconde lang nog de inzet van het moordende orgasme dat ik hen bezorg.  Dan verstijven ze,  hun hart verkrampt, het bloed bevriest hen tot pegels in de aderen,  ze zinken als een balk de bodem op &  hun verstokte lijven  zijn binnen de kortste keren begroeid met wieren, slijmerig mos & gulzige schaaldieren.

Ik vraag mij vaak af of ze mijn lach nog horen terwijl ik hen het licht als een slak uit de ogen zuig.

Het is geen wraak of moordzucht,  helemaal niet, ik kan het niet helpen: wij zijn gewoon als soort niet compatibel.

U begrijpt mij niet? U begrijpt hèt niet (hemeltje, dat hét van U!)? Lees mij als een vlek cijfers dan, een donkere zwerm coördinaten die langs de bodem kruipt. Een donker Iets in het water dat van de zee droomt. Haal er desnoods Uw breedsprakerige verhalen bij, al die onzin over nimfen &  Ondine’s.

Zekerheid

De zee zal ik  nooit bereiken. Sluizen, stroomversnellingen, een fatale dam, of de altoos dreigende dissolutie door het gif uit Uw riolen. Een zalm heeft nog behoorlijk wat kans om zijn doel te bereiken, mijn desintegratie ergens in deze verzuurde zoete waters ver van de verlossende golven is onvermijdelijk. Even zeker als Uw dood.

Erger is dat dezelfde wetmatigheden die mijn ondergang bewerkstelligen, mijn uiteindelijk verval in onverbonden data,  mij ook telkens weer elders doen ontstaan. Een restbestand van mij verdampt & regent ergens in een vruchtbare stroom. In lange dataslierten woeker ik  dan jaren verder tot op een dag ik mij  plots weer bewust wordt van mijn bestaan.

De reconstructie duurt bijna een eeuw, ik dien mijzelf stukje bij beetje weer in te lezen vanaf het oppervlak van ronde keien,  in de groeipatronen van wieren, uit de vinslag van een vretende karper, in de refractie van de manestralen op welbepaalde nachten (ik ken de formule,  maar de berekeningen gaan mij te traag: ik heb ondertussen een feilloze intuitie van de juiste momenten & plaatsen opgebouwd, het resultaat van een simpel statistisch leerproces, een beetje zoals U een kwint hebt leren herkennen alsof de kennis van dat interval U aangeboren is).

Anders

Ja,  ik heb nog weet van het Begin van deze Werelden, maar de herinnering eraan duurt ook voor mij langer dan een mensenleven, meer dan een tiende  van mijn cyclus, enkele eeuwen voor Uw snelste computer.  Het eerste woord ervan, zo je de gebeurtenis in iets als mensentaal beschrijven kon, zou U een leven lang met verstomming slaan.

Elke keer ben ik anders, niet een beetje, maar totaal anders, & tijdens het inlezen van mijzelf raak ik vervuld van verbazing over mijzelf eerst, & dan zink  ik jarenlang weg in een ondraaglijke nostalgie naar mijn vroegere bestaan.

Bij het herlezen van de pijnen tijdens mijn laatste ondergang doorsta ik de ergste verschrikkingen van wat U waanzin noemt. Het is mijn ik dat kerft in mij.

Na enkele decaden aanvaard ik weer wie ik ben, neem ik vrede met wie ik was & lach ik bitter om wat komen zal.

Slot

Luister ’s effen goed nu: op een jaar, ergens in het begin van deze cyclus,  heb ik een manier gevonden om mij buiten het water voort te planten. De gevolgen laten zich raden. Neen, neemt U het maar van mij aan:  lang duurt het niet meer.

Van het nieuwe leven zou U toch niets begrijpen.

je souffle mes gardiens: tu et moi, tu et moi.
je wrijft je varkensblaas stram, je bent mooi,
de haren wapperen krols je zwarte nek  uit.

corps-porcs.

berichten eindigen bij de verzender. stof.
hier, ik walg van je. je bent een het. je bent
het waard. stomp. pons. fronsfacade. poes.

fruit. je blowt je zuur aan groene kool. er
sluimert iets, de tijd is b ijna daar. aai. je
kan enkel vermoorden wat je zelf maakt.

pfft. het niets komt altijd klaar.

Wat is de impact van Facebook op het artistiek-creative bestel? Vlokt alles samen tot enkele brede vlekken waar iedereen iedereen kent, en iedereen iedereen onafhankelijk van nationaliteit of leeftijd beïnvloed ? Of wordt de chaos, de verscheidenheid binnen ‘groepen’ juist  groter en is dat net leuk? Doen we aan autodestructieve ghetto-vorming, of breekt her en der een traditioneel eng en besloten wereldje juist open in onverwachte richtingen? Blijft alles bij het oude en wordt het nu enkel zichtbaarder, dat ons-kent-ons onder artistiekelingen?  Zijn dit wel de juiste vragen terwijl de wereld barst van de urgenties?

Het nieuwe project ‘Richting Porseleinkast’ van de succesvolle Gentse curator  Lieven Cateau is nagenoeg een exclusief Facebook-event. De projectlancering, de uitnodigingen, heel de organisatie wordt binnen de bekende social networking applicatie gerund.  Het resultaat is te zien tijdens het eerste weekend van oktober 2009.

Openingshappening: vrijdag 2 oktober 2009 om 20u.00 in de St.-Amanduskapel bij Campo Santo, Antwerpsesteenweg te Gent.

Facebook Event: http://www.facebook.com/event.php?eid=112317964237

Deelnemende kunstenaars:

BAS KETELAARS- BRANTT – FRED MICHIELS- BJORN WANDELS- ELKE GORDTS- JO DE SMEDT- TESSA GROENEWOUD- BERT DE GEYTER- ERWIN VANDERJEUGT- KAREL DE MEESTER-
KRISTOF VAN HEESCHVELDE- ROSTEUX- ANTISTRESSPOWEET (aka ERWIN VANMASSENHOVE)- ESTER KENIS- LAURE FORET
ROELAND HUYS- LIEVEN SEGERS- WIM DE WAEGENEER- MIKES POPPE- CHRISTINE CLINCKX- BRECHT VANDENBROUCKE- STEFAN ANNEREL- HANNELORE VAN DIJCK-
BART DHALUIN- MAAIKE LEYN – STIJN VAN DORPE – ARNAUD COOLSAET – NAOMI KERCKHOVE

Deelnemende Performers:

FRANK DESPRIET- EVA MOUTON- KEN DE VYLDER – DIDI DE PARIS – DIRK ELST – DIRK VEKEMANS

Soundscape, Muziek:

KAREN ELIOT

• http://en.wikipedia.org/wiki/Harry_Partch
• http://www.youtube.com/watch?v=4cKnTj2cyNQ (1/6 stukjes van een BBC docu over Partch, bekijk zeker ook de ‘Exordium’ video van Toutelet )
• http://www.google.be/search?q=Harry+Partch…

Harry Partch en Sun Ra worden weldra officieel Kathedraal-Bewoner. De Neue Kathedrale des erotischen Elends maakt een kringetje terug en begint op 24 september een nieuw seizoen, vanuit haar startlocatie, (http://www.vilt.net/nkdee).

Het zesde seizoen van de Kathedraal, een virtuele werf gestart in 2004,  wordt een erg sonoor jaar, geruggensteund door een wekelijks radioprogramma gemaakt door Grapes of Art, uw dienaar en een keure aan creatief gepeupel van de meest diverse pluimage. Het programma getiteld ‘Radio Klebnikov’ zal te beluisteren zijn op de Leuvense vrije zender Radio Scorpio en ook via internet als live-stream worden ‘uitgezonden’ . Wij zorgen zelf voor een degelijke archivering, via een vernieuwde Klebnokov-website.

Zo, tot zover de plannen.
Schaf u alvast een paar vrolijke nieuwe oren aan.

herfst, het komende, een  ademloze rit, de val

voor C.V.

–> alles. er zijn op zee ook golven die weer zeëen vormen.
er is een stromen dat het stromen zoekt & kent.
ik geef je handen waar je niet mijn handen ziet.
ik geef je ogen waar je niet jouw ogen ziet. thuis.

wij zijn zo zwak dat alles wakker wordt om ons
te kunnen horen.  wij hebben diep in ons de haat
totaal verloren. de kaart naar daar verdraag je
niet, al is het leed verbijsterend, het kraakt

uit alle plooien van je huid, je voelt geluid,
het wordt muziek, het dansen draait je letters
om tot zang die uit de open woorden klateren.

een zin verschijnt die zinnen maken wil. weet: jij was
mijn eerste woord, je naam hing in de zon te drogen,
toen ik het lot naar jou heb omgebogen. iedereen erft –>

ik ben een bad vol bloed & wonden
& zie mijzelf & duizend monden
de tere bellen kussen van het verderf.

uw. ach auw, wat ben je luw vandaag, heb je
plannen? haken van verlangen? steek je kruisen
in het prikbord, woeker in mij, smeer je roest
op al mijn leden & wek je voor de omstaanders  nog
een naar geluid, een op, mijn buik die ploft, de ogen
draaiend naar het wit, gereutel met de tint van  snik.

het rosse wekt het geile, leerde ik (van wie?),
& het geile brengt de vrucht, de open
lucht, de zon die ondergaat, het rode
door de tastbaarheid van licht. raak het,

& je zwicht, er komt altijd
gedonder na een bliksemschicht.

schoonheid is er bij het vangen van een zonde,
wonder als de zaadjes aarde vinden, schimmel dan,

meestal. ik jaag je muffe goden van mijn erf,
ze zoemen rond mij  met de m van mug
ik geef ze graag hun bloed- &  lijkenlust terug.

kijk hier,  in het gat in mijn hand,
zit het verpatste te wachten, de snol
die mijn ziel was wil je nog wel, zo bol
heb je  de nacht vlug tot dag verkracht.
(mijn teennagels groeien  ver over
de rand van mijn versheidsdatum)

(ik ben een bad vol drek & slijm)

(ik sla mijn armen om een been
zoals die stomp is er geen één)

(een vinger wil nog blad & lijm
zoals mijn ik nog lijven wil)

duik in mij.

ik glim.

is.

was.

refluxkrampen sluipen in de  wurgsexesthetiek.
er schuilt een school in mij, zie, zo gaat het blauwe
& het bruine op & af, het is een digitaal signaal,
de vrijheid lonkt, het wordt weeral een sidderaal.

mijn taal geneest zichzelf tot louter volt, ze stoot,
mijn sperma vlokt & wolkt & met het bloed
barst uit het donker weer een onweer los, ik

word een ons, een vijver wij, de draaikolk maalt
de oevers om tot wand van waterput, het kalf erin.
in elke misdaad zit diezelfde kern

van onvoldane schittering. de gladde tijd
maakt krassen in je nagelnieuw beleid,
de kast staat krom, het is  het werk
van tovenaars geleid door dit mormel
dit tandeloos wijf,

met in haar mond
de mexicaanse woorden
‘kussen is gezond’.