translatio
van alle wegen af, de duinen
in. puntig bijvoorbeeld &
nergens doorheen. gloed,
gezalfde schittering, een oog
dat rechtdoor gaat:
lichtslingering door de kronkels
van getallen, straal die straalt
van zon tot zon, vertaling
van het zich opheffende
naar het onbestaande,
de verloren beenderen
naar de ontvreemde urne.
Filed under: lyriek | Leave a Comment
Lionel Ziprin

Lionel Ziprin en Ira Cohen op een foto van Marko Bakker genomen in 2005.
Op 15 maart van dit vervloekte jaar overleed Lionel Ziprin, een geniale outcast in de Amerikaanse literatuur, wiens oeuvre tot op heden grotendeels ongepubliceerd is gebleven. Ziprin is ook Kathedraalbewoner.
Ik maakte er wegens omstandigheden totnogtoe geen melding van. In Amerika, de republiek waarvan hij een trotse burger was, is het vandaag Thanksgiving.
Thanks, Lionel.
Filed under: Links - publicaties, Lopende zaken | Leave a Comment
22 B11
Je lichaam valt mijn vingers uit & zinkt
het vormeloze in. Je zucht verwijdert
zich in beelden die vervagen. Je hals
is nog een vale waas van licht, ik durf
de ogen niet te sluiten. Koude die niet
wijken wil. Kale takken tikken op het raam.
De frigo slaat aan, je adem is een ondertoon.
Hier klopt iets niet, nee, dat was geen telefoon.
Verbolgen draait de aarde dol in mij, haar
gronden willen weg van ons, haar zeeën
walgen wee de stranden aan, haar zieke zon
doet teken aan de maan: geheel de naam
van dit bestaan wordt langzaam uitgesproken.
Al het gaan wordt door een ramp verdaan.
Filed under: lyriek | Leave a Comment
Straks als ‘Preek van Vader Veek‘ op Radio Klebnikov*, nu al op de blog:
onder de titel ‘The Necrosocial’ analyseert Giorgio Agamben vlijmscherp de institutionele crisis aan de universiteiten en roept op tot actie. Het gaat hier over de bezette campus van Berkeley, maar als u effen naar deze kaart kijkt, ziet u onmiddelijk dat er ook in Europa één en ander loos is. Dit is de aanhef van Agamben’s snedige tekst:
“Yes, very much a cemetery. Only here there are no dirges, no prayers, only the repeated testing of our threshold for anxiety, humiliation, and debt. The classroom just like the workplace just like the university just like the state just like the economy manages our social death, translating what we once knew from high school, from work, from our family life into academic parlance, into acceptable forms of social conflict.
Who knew that behind so much civic life (electoral campaigns, student body representatives, bureaucratic administrators, public relations officials, Peace and Conflict Studies, ad nauseam) was so much social death? What postures we maintain to claim representation, what limits we assume, what desires we dismiss?”
————————–
* elke dinsdagnacht van 00:00 tot 01:00 op Radio Scorpio. Soms werkt de live-stream.
Filed under: Lopende zaken, opiniestukken | Leave a Comment
22B41
halszaak
je knaagt. je kauwt het lijf dat je beminde.
je tong verparelt mij, je speeksel is glazuur.
je haat doorboort. je bakt.
ik rol het zwart in van je oven. lig
hard & heet in koude vingers, korrels
ik doorpriemt je naald. je rijgt mij dood
aan je verlangen & knipt de draad & bindt
je rechtspraak aan je hals. je pronkt, je
nijd is voorwerp van bewondering. alleen,
dat ene deel, dat kon je niet.
een meeuw slaat straks zijn wieken uit
& krijst: één is het ware, het weten
dat alles alles bestiert.
dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen’
Filed under: 121 Manieren, lyriek | Leave a Comment
chocomelk
- de vlammen in je handpalm verslinden de geschenken
- de letters dansen een mazurka
- het wordt hem oker voor de ogen
- eerste links, tweede rechts & dan een kuiltje graven
- er komt paarse damp uit de hamvraag
- een geruststellende nederlaag met het oor op de grond
- zij wil dat het toeval een geleedpotige is
- het begin is nog niet in zicht
- het vermoeden versterkt de zekerheid, zonder dewelke er geen vermoeden zou zijn geweest
- Hooft was een pottenbakker
- de gewassen groeien beter op het kerkhof
- de zon heeft een grotere harde schijf
- als je tegen een muur plast, maak je de maan blij
- vernietigingswapens spreken zichzelf tegen
- je kan geen twee keer in dezelfde hondenpoep stappen
- er hangt iets aan je onderbuik, maar als je kijkt is het weg
- als ik mijn nachtlamp doof, is het buiten donker
- de vervanger vervangt zichzelf & dan de andere
- de boel staat op stelten, we kunnen er niet meer aan
- ik ging buiten
- we sterven om te leven & maken kinderen om te sterven
- snel, het einde is net vertrokken
- het is voor dichters niet zo goed om gelezen te worden
- de avond stijgt uit de verzuchtingen van een cactus
- warme chocomelk met honing is beter dan koude
- zij die blind geboren worden weten wat begrijpen is
- schenk me je hart & je krijgt mijn tanden
- de taal is een luchtballon zonder zandzakjes
- de zon brandt het felst in een diamant
- het kleine maakt het grote kleiner dan zichzelf & grijpt dan naar het immense
- de vogels vertalen ons gekwetter voor de zon
- twee plus drie is twee plus drie
- het gebeuren is de voortgang van energie met de tijd als gedissipeerd vermogen
- de zang vernietigt het denken, de lichamen draaien als door zichzelf bekeken
- de herhaling herhaalt enkel zichzelf
- muziek verzet zich tegen de stilte die ze zelf creëert
- de regen valt & valt niet
- voor elke levende zijn er evenveel doden als er levenden zijn
- de adem [is zichtbaar] in koude, de geest in het vuur
- de vrouw vrijt met de man in zich, de man met de vrouw, tot ze één worden in het niets
- sinaasappelen zijn het enige fruit [weerspiegeld door het andere]
- zuiverheid is de stilte van het oog
- lopend ken je de vermoeidheid, rustend het lopen
- als de verhalen beginnen te stinken, moet je de stofzuigerzak verversen
- als je een kokosnoot wil verklaren, moet je hem doormidden hakken
- we zien wat we willen zien, maar willen niet wat we zien. we willen wat we zien, maar zien niet wat we willen.
- je moet er in roeren, anders proef je de honing niet
- als je de drek niet ruiken kan, ontgaat je ook de geur van de fajalobi
- een boom is een boom als een boom een boom wordt (en niet een badeend). Vervolgens wordt de boom een boom. Daphne & Apollo zijn in afwachting alvast maar getrouwd, gescheiden en hebben volgens de pers nog steeds een ‘intieme relatie’.
- als je meegaat, ben je meegaand; als je niet meegaat, ben je tendentieus.
Filed under: 121 Manieren, lyriek | 1 Comment
22B25
‘Capital is dead labor which, vampire-like, lives only by sucking living labor’
Karl Marx, quoted in The Necrosocial, by George Agamben
van de instortende gangen. een rookpluim siert
de heuvel (het gevederde hoofd), dwarsbalken
branden, een hand tekent een M in het roet &
valt stil. ‘kom, de zee wacht op ons.’
(de nacht deint op andere dagen in haar ogen, er
zitten vele werelden in, haar ranke lichaam is
een doorsnede, kaart van het heelal, versie 2).
slaat over in brullen, schreeuwen, snikken. pal
boven zijn hoofd, op het einde van de hellende
straat, staat de maan, schildert hem af, zwart
op de keien, hobbelende neergang, een duwtje
volstond. briefjes van 50 wapperen weg. de kraaien.
dode arbeid, de geur van urine. Hoe grootser nu
je sterven, hoe groter toen je aandeel was. Tijd
is de eenheid van plaats & handeling, meet het
onvermogen. Haar vuur brandt in je vingers.
dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen’
Filed under: 121 Manieren, lyriek | 1 Comment
President Peter I
[foto © Cis Van Nijverseel 2009]
Heden bereikt ons het geweldige nieuws dat Peter Holvoet-Hanssen de nieuwe Stadsdichter van Antwerpen wordt.
Onze mooiste stad zal een jaar lang bezongen worden door onze grootste lyricus! De schepen stromen toe, de bruggen wijken, de pleinen vullen zich, duizenden zielen bieden zich in hunne afvallige lijven aan ter reiniging, de dichter spreekt, de beiaard zingt, de Kathedraal rijst hoog van trots & vangt de zonnestralen. Heel de stad baadt in de zachte gloed van de Vrije Lyriek. De winter gooit pro forma noch met vuile sneeuw & hagel, maar hij maakt geen kans: de lente is tot in de fundamenten aangestoken, het strompelen wordt stappen, rennen, lopen: er is weer Doel, de Schoonheid is herboren & alle mannen, vrouwen blazen Liefde naar hun kinders hoog van den lyrieke toren!
Filed under: Lopende zaken | Leave a Comment
to save is to control
Zoals met alle nieuwe technologieën duurt het effen voor de grote j0ngens er zich mee beginnen moeien. HP en IBM hebben nu duidelijk hun klauwen in het zgn. ‘Internet of Things’ gezet ( zie ook het eerdere schrijfsel met Bernard Stiegler over die toestand).
Dat ‘ Internet van Dingen’ komt neer op het uitrusten van materiële objecten (apparaten, voeding, grondstoffen, dieren, mensen, …) met een communicatieve chip die hun gegevens via radiosignalen aan het internet doorgeeft, en vandaar gaat het naar een centraal gegevensverwerkingssysteem. RFID-technologie, heet dat, het staat voor Radio Frequency Identification.
De vele nadelen van die RFID-chips (je vindt ze opgesomd in het Wikipedia-artikel hier) , daar maalt men zo niet om. Het grote obstakel is de hoge kostprijs van zo’n chip. Het kleine grut mag dus verder aanmodderen met dat zootje, HP maakt zelf wel goedkopere chips. Ze beginnen met snelheidsmetertjes, later komen er andere sensoren bij (temperatuur, vochtigheid, wind, luchtdruk). Ze willen zo’m biljoen van die coole spulletjes overal gaan opplakken, dat zou moeten volstaan voor een planeetomvattend netwerk van communicatieve dingen.
CeNSE, heet het HP-masterplan: Central Nervous System for the Earth.
Voila, de planeet is weeral gered. Want als je alle data kan bewaren, dan heb je controle, en als je controle hebt, dan kan je er wat aan doen, ja toch? Tuurlijk jongens, ik zit hier met mijn raam open, 20 november, ik hoor het geruststellende gebrom van de files in de verte, gisteren zat ik te lachen met die malle Indiërs op tv – hun heilige Ganges is met 10 meter gezakt, straks staat er enkel nog een bodempje pis – : hoe wil je nu dat we er wat aan doen, aan al dat Globaal Gewormte. als we niks weten?
Weten is meten! Controleren! Bewaren! Want wie weet zitten er, ergens ver buiten onze heliosfeer, nóg Belgen.
Die kunnen dan, als alles opgefikt is, de data komen halen, & er met rustige vastheid hun lering uit trekken.
[ lees hier het HP-verhaal in de NY Times: http://www.nytimes.com/external/readwriteweb/2009/11/18/18readwriteweb-a-central-nervous-system-for-earth-hps-ambi-15544.html ]
Filed under: Lopende zaken, opiniestukken | Leave a Comment
Eet ’s een zonnestelsel
22B101a
de nacht schuift in de nacht haar brede laden
uit. een f blijft in je oren suizen. steek nu
je hand in kokende soep, voel de ui, hoe
hij groeide. een huis met 2000+ orchideeën.
je slurpt woestijnen op met een rietje, droog
stof walmt uit je neusgaten. het hoge blauw
wordt geel, goud, purper, blauw. als je snel
tot vier blijft tellen wordt de één een vijf. ‘Ik’
draait zich om: het duister wijkt, een heliosfeer
glijdt naar je nek, een brokstuk blaft, mijn zee
is zacht, je hemel wacht, mijn adem is dat gas.
‘als jij een Venus bent, dan lig ik als een oppergod’.
de strijd is bloed, je ziet maar hoort de modder
niet. ik snel. mijn hand brandt fel. ik ben je hel.
dv, ‘121 Manieren om Heraclitus te lezen’

——————————————————————————————————————————–
thanks to Alan for forwarding this
Filed under: 121 Manieren, lyriek | Leave a Comment
halihalo
Petit Traité Laid et Glauque sur le Temps
où l’Ombre devient Proie et l’Homme les Déchets des Choses
wij, wij wachten: straks gaat Het gebeuren.
wij, wij jagen: het bloed van het hert klotst in onze kommen.
wij, wij schoffelen: het brood op de tafel, het bloed van de koe in een pens op ons bord. de Heer zij gepreze.
wij, wij bidden: de heer zij gepreze (wie doet er de afwas?)
wij, wij werken: het ding maakt ons brood op de tafel, de koe op ons bord, de weggeprezen heer, maar waar zit in hemelsnaam het bloed in dat ding?
wij, wij schrijven: een boek over brood op de tafels, koeien op borden, dode heren & bloedeloze dingen.
wij, wij worden gelezen: een bloedeloos ding leest ons boek over taart op de tafels, steak op de borden, de schimmen van dode heren & een bloedeloos ding dat weldra kan lezen.
wij, wij worden geschreven: het reine Ding maakt bloedeloze dingen die ons het boek voorschrijven van kauwtijd aan tafel, de geuren van vervluchtigende herenschimmen & het Ding dat er was toen Het gebeurde.
wij, wij wachten: straks gaat Het gebeuren (wie doet er de afwas?)
Filed under: Kathedraalse Leer, Ruis | Leave a Comment


































