Raison suffisante

water water brokjes aarde water
water & de adem die de adem
ademt op het water

adem adem brokjes aarde adem
adem & het water dat het water
werd waarop de adem ademde

we zullen zeggen zullen
we dat er g*d ontstond
waar ik het water zag

& jij de lucht inwees:

• hoe je daar te wieken hing
• hoe blind ik zocht
• hoe niet ik ogen vond

zullen we omdat het hier
& nu nu toch al zo
geschreven stond

“O ja die rozentuin”
dv, A5, potlood & houtskool

* * *

Zal ik ’s  een tuin bouwen in de vorm van je lichaam?

F*ck Versailles, dit trekt gegarandeerd een veelvoud van die trieste toeristenbussen. Wereldvermaard wordt vast de met taai onkruid geringde waterput waarin zinken de radeloze zuchten omtrent het verdwijnen van het fijne in je gelaat, het oprukken van de splijtende kopzorgen, de nijd die woekert als geel bloeiende braam rond je hoofd.

Ik modelleer de put van je hoofd uit het geheugen, ik zie hem nog zo voor me: dat gapende gat waarin de kat viel die je teder placht te strelen & die daar jankend verzoop toen je mij de ogen toewierp. Wee die dag, toen ik mij in  het onvermijdelijke ontluiken van die klepperende diepten met hun ijswind naar nergens weerloos gespiegeld zag, mijn beeltenis herleid tot de frêle letter die ik altijd al in je boeken was.

Zie daar de tanige heesters van je stekelige armen, voel de doornen in de zwiepende rozenstruiken onder je oksels, waarin mijn laatste greintje trots zich heden in een kwinkelend kringetje en met een finaal opwippertje bij het herfstige bos van mijn falen schaart.

Rond je atrium waarin doorzichtige haagjes de eertijdse finesse van je legendarische schouderbladen oproepen, metsel ik een zestienzuilig peristilium, waarvan elke zuil een versteende metamorfose van mijn wezen gevangen houdt, een snapshot van de puist van mijn ego op de zich in het doolhof van de onmin vertakkende lijdensweg die wij allen delen. Hoedt je immers, mijn liefste,  voor de illusie enkel tuin te moeten zijn in dit verhaal.

Daar sta ik zestien maal, gespiesd door glanzend zwart marmer dwars door de bleke onderbuik telkens, een verzakking uitgevoerd in vlekkerig albast waarlangs fijntjes de suggestie van een etterig bloedstraaltje loopt.

Op het dak wachten de gieren. Straks, als de bezoekuren afgelopen zijn & het geloop als dwaas en oppervlakkig uit de rijkdom der bewegingen in het geheel van het rotten verwijderd is, straks krijgen zij hun dagelijkse galgemaal: het ik dat je vertuinde geest ophoest uit de diepte van je darmen. Het floept uit de put die je kop is.

Ongehoord, ongezien lig ik in het late zonlicht gillend te lillen wijl de eerste gier zijn bek zet in een uitstulpsel aan het vormeloze spuwsel. Daar is de tweede al, de derde, …

De prijzenswaardige mega-documentaire Technocalyps van Frank Theys is nu op DVD verkrijgbaar.
Kopen dat ding!

Persbericht:

The DVD of TECHNOCALYPS is out!

In the better DVD store or online (google for ‘DVD Technocalyps’)

www.technocalyps.com

“I love this documentary, especially the third part on the religous and the technological - just brilliant.” Sohail Inayatullah, professor Futures Studies at Tamkang University , Taipei ( Taiwan )

“Technocalyps legt de primitieve basis van onze kennisontwikkeling bloot en lokt de wetenschap weg uit haar veilige en klinische laboratorium naar de veel troebelere waters van menselijke hoop en overmoed.”
De Standaard

“Technocalyps is een indrukwekkende trip doorheen technologische ontwikkelingen en wetenschappelijke fantasieën, maar is bovenal een rijke ideëendocumentaire. Frank Theys heeft ervoor gezorgd dat de vaak utopische discours van de wetenschappers wordt afgewisseld met de nuchtere blik van de kunstenaar. Het is die blik die uiteindelijk klaarheid brengt door de vaak complexe theorieën aan kunsthistorische en filosofische bespiegelingen te verbinden.” hART

“Le film Technocalyps (est) autant un documentaire sur les dimensions scientifiques, éthico-morales et métaphysiques du transhumanisme qu’un véritable travail artistique sur l’image. (…) L’imagerie de Technocalyps, de par la vérité des images utilisées, de leur provenance et de leur réalisation technique sort du cadre habituel du genre documentaire. Ce film transmet les tensions émotionelles et expressives d’un sujet épineux et estompe les frontières établies entre l’art et le documentaire. Finalement, en paraphrasant Dominique Baqué selon laquelle il faudrait ‘penser le document (…) comme une formidable machines à penser’, on constate que Frank Theys a construit une “machine aux images” (documentaires et artistiques) afin de repenser les formes et les contenus du document.”

DITS

NIEUWS:

Het KLEBNIKOV CARNAVAL, ons deelnemersfestival van 17 t.e.m. 24 augustus 2008, wordt nu  logistiek ondersteund door vrije leefgemeenschap DE BEREKLAUW. Zij gaan mee helpen zorgen voor het oprichten van de tenten voor de expositieruimte en de videoprojectie. de inkleding van het podium enzo… Dat scheelt al een pak, we zien het plots weer zitten allemaal.

Er komt ook, zo heb ik gisteren bedacht, ook een LYRIEKE BIB, waar u tegen achterlating van uw paspoort boeken mee de weide kan opnemen zodat u bij ontstentenis van levende lyriek toch iets deftigs onder ogen krijgt. Nu, de wereldvermaarde Kesselse Schoonheden zijn hier nooit veraf.
Anyway, ik durf hopen dat u een beetje zorg zal dragen voor mijn persoonlijke collectie.

Verder begin ik her en der danig te zeuren over de nood aan kinderanimatie. Naast zeuren heb ik zelf ook al een zeer kathedraals woord-en-kliederspelletje bedacht. Gelukkig is er ook een betaalbaar openlucht-zwembad in de buurt, en een mini-golfterrein, en kan je er met de bootjes gaan varen en in één van de speeltuinen ravotten tot ma en pa lief uitgelyriekt zijn. Evenementen op Provinciale Domeinen hebben zo hun voordelen.

Hier de finale versie van onze folder, onder de jpeg vind je een link naar een afdrukbare PDF.
Deelnemers kunnen dan zelf wat folders afdrukken en zo geraakt het nieuws ook wel rond.

Afdrukbare folder 2 pagina’s A5: klebnikov_folder_nl_a51

Afdrukbare folder 1 pagina A4:klebnikov_folder_nl A4

Hoe deelnemen?

Je kan deelnemen tot op het moment zelf, maar diegenen die zich vooraf melden krijgen de schonere plaatskens, de meest blinkende tijdstippen en de beste publiciteit.

Berichten naar dv@vilt.net, sms 0476 494818, skype dvekemans

Kandidaat exposanten sturen hun ding per mail naar dv@vilt.net kunnen terecht per reguliere post  of per zichzelf bij mij:

KLEBNIKOV CARNAVAL
p.a. Dirk Vekemans
Elfnovemberlaan 52
3010 Kessel-Lo
België

Voorwaarden:

Iedereen werkt gratis aan dit ding. Spontane steun wordt in dank aanvaard, maar we kunnen niet ingaan op voorstellen tot sponsoring. Optredende deelnemers kunnen na hun optreden ‘met de hoed rond te gaan’.
Er zal een kunstveiling plaatsvinden (die start online op Ebay ongeveer gelijktijdig met het Carnaval) t.v.v. de organisatie, ook als fundraiser voor de editie van volgend jaar en voor de (promotie van) een publicatie van een archief van alle deelnemers/exposanten via POD.

Zéér Voorlopige Deelnemerslijst

Deze mensen hebben toegezegd op één of andere manier deel te nemen aan het festival. Daar komt vrijwel dagelijks  wel iets of iemand bij, soms valt er zelfs al ’s iemand af, stel je voor!

• Peter Holvoet-Hanssen
• Yerna Van Den Driessche
• Didi de Paris,
• TOX! the new collective consisting of
  • Tine Moniek,
  • Olaf Risee
  • Xavier Roelens
• Lucas Hüsgen
• Maarten Inghels
• Han van der Vegt
• Dirk Vekemans
• Helen White
• Philip Meersman
• A. Andreas - Brahamian Intelligence Service
• Sonia Dermience
• Grapes of Art
  • Ilse Derden
  • Arnout Camerlincks
• Jan Vossen
• Angela Genusa
• Christina McPhee
• Sergio Basbaum
• David-Baptiste Chirot
• Lanny Quarles
• Johannes Gutenberg
• Rustin Larson
• Erik Rzepka
• Kirsten Alvanson
• Reza Negarestani

Je hebt geen verlossing nodig om voortgang te hebben. Richting en beweging volstaan. Voortgang is jenzeits van goed en kwaad, dat kan net zo goed de afgrond in. Voortgang op zijn smalst is dan ook de humane vertekening van wat primair positief is, van natuurlijke groei. Economie als een soort psychose van het leven. Iemand met een beetje zwansneigingen kan daar wel wat mee aan.

Als je teveel naar voren kijkt, val je van het zichtbare af. Het verdraagbare zit in het zichtbare als een hermetische binnenband in een onbereikbare buitenband. Je kan de grens van het verdraagbare overschrijden, maar dan klapt de band & de fiets verandert in schroot. Het afzichtelijke en het weerzinwekkende zijn waarschuwingen voor het nakende falen van de waarneming, de koorts voor de ziel die de schroeizone nadert. De horror van het onbestemde, het niet-gedifferentiëerde. De waarneming kan daar niet door zonder op te houden waarneming te zijn, want ze kan enkel waarneming zijn binnen het waarneembare.

Het paradoxale is echter dat de waarneming werkt als waarneming net door ‘op te houden’ waarneming te zijn. Als je te weinig naar voren kijkt zie je helemaal niks meer. De interruptie bewerkstelligt het ‘doel’van de waarneming, het is de differentie die de waarneming in staat stelt het onderscheid te maken (’faire la différence’).

Er is dus sprake van een ‘voortdurende horror’ waarvan de aanwezigheid de kracht wordt die het levensvatbare mogelijk maakt. De chora, het oer-onbestemde schrijft zich in elk systeem in als een pre-individueel continuum, dat nog altijd even weird is, als de voorstelling die Leibniz zich daarvan maakte. Leibniz dacht daarbij aan iets als het binnen van een elastische slijmbal, niet echt iets eetlustopwekkend. Ge moet echter niet dachten, ge moet denken. M.a.w. waarover je niet kan spreken, moet je zwijgen.
Maar het blijft herkenbaar, ook in onze hippe tijden. Het weirde van het ongedifferentiëerde verwijst immers naar het per definitie onbeschrijflijke buiten-menselijke, waarvan de realiteit op machinale manier (meer en meer) referentieerbaar wordt, en de referentialiteit wekt de schijn (simulatie) van vatbaarheid.

Maar de machinale referentieerbaarheid (indexeerbaarheid van het buiten-menselijke) en de simulatie gaat op haar beurt een eigen leven leiden, als het via recursieve stappen verder ‘terrein’ boekt, en de recursie het afval creëert dat een zeker bewustzijn als bijverschijnsel mogelijk maakt. Op die manier bewerkstelligt het verlangen naar een aanwezigheid een referentieerbare aanwezigheid die het falen van de waarneming verbergt door materialisaties van het virtuele.

De code begint ‘echt’ code te ’schrijven’ in het buiten. De interieurs van treinen en bussen en andere ergonomische design zijn mee van de eerste materialisaties die de lus helpen leggen. Maar dat gaat traag, voorlopig, dat zijn ‘losse’ lussen nog, daar zit geen economische spankracht op. De stijgende energietekorten maken het vlug wel ’spannender’.

Sneller maar minder tastbaar en lichtjes tragi-komisch wordt de sturing van processen de input van andere processen die de eerste processen in hun werking gaan beinvloeden tot er excessen zichtbaar worden: de wetmatigheden van de organisatie van een helpdesk voor een toepassing gebruikt de toepassing waarvan het de helpdesk is, totdat de toepassing zich op basis van de bedrijfsprocedures zodanig herschrijft dat de helpdesk de voornaamste bron van winst is en niet de oorspronkelijke toepassing.

Hier tekent zich binnen de virtuele ‘uitstulpingen’ van een losgeslagen rationalisatiedrang ( de degeneratie, het l’art pour l’art van de programmeerbaarheid?) de aloude ambiguiteit van het pharmakon af: het is daarbij niet zozeer hoe je het bekijkt dat maakt of het nu toxisch dan wel genezend is, het is eerder de intensiteit van de groei en de weerspannigheid van het buiten die maken of iets bloeit dan wel woekert.

Untsoweiter.

Het kunstwerk in het tijdperk van zijn neoliberale recupereerbaarheid

Lees het artikel van Didi de Paris

Didi de Paris is auteur en performer.

Ook hij neemt deel aan het KLEBNIKOV CARNAVAL
een a-commercieel deelnemersfestival gehouden van 17 t.e.m 24/08/2008
op het Provinciaal Domein in Kessel-Lo, België

“blauwe l-poort in een feestelijk, belgisch sliertenveld”
dv, A4, houtskool& pastel op papier

No pain, no surgery,
3 months pack will
enhance your power
for 3 inches.hello, I
am pretty russian girl,
bored tonight. would
you like to chat with
me and see my pics?
if so then email me at

—> —>

Get the great discounts on popular software today !
All software is instantly available to download - No Need Wait!

ALL OUR SOFTWARES ON ALL EUROPEAN LANGUAGES - USA, English, France, Italy, Spanish, German and more!!!

Windows XP Pro With SP2 - $59.95
Adobe Acrobat Pro 8 - $69.95
Office 2003 Pro - $59.95
Adobe Photoshop CS2 - $79.95
AutoCAD 2007 - $149.95

Also we have so much soft for MACINTOSH!!!
Microsoft Office 2004 for MAC  $79.95
Adobe Acrobat 7 Professional for MAC  $59.95
Adobe Creative Suite 2 Premium for MAC  $229.95
Macromedia Dreamweaver 8 for MAC  $69.95

I am writting this letter with due respect and heartful of tears since we have not
known or met ourselves previously I am asking for your assistance
after I have gone through a profile that speaks well of you. I want to find out if
it’s possible for you to deal with individual as to investment. I came across your
profile and I feel it’s highly reputable that is why I pick an interest getting across
to you in respect of investment at my disposal. I will be so glad if you can allow me
and lead me to the right channel towards your assistance to my situation now. I would
like to use this opportunity to introduce myself to you. I am Sodindo Olonga , the Son
of late Nwayenga Olonga, who was Murdered in a land dispute in Zimbabwe., The main
reason why I am contacting you now is for me not to circumvent the rule of law as it
is prohibited under the law of spain for asylum seekers to transact business of high
madgnitude.I am seeking your assistance in the area of my family future investment and
also for a help hand over some huge amount of money presently deposited in a bank in

spain. This fund  Eight Million,Six Hundred United States Dollars (US$8,600,000) is “love the higher law”

Prikkels van de vrije lyriek

Op de dingen plakken de woorden met woorden de dingen tot dingen
& daarom dingen de dingen naar de gunsten van Mes & Vernieling.

Mes & Vernieling verrukken de ogen & schuren de huid. Het bloed
in de ogen & het zweet in de wonden prikkelen tot opstand maar

je tepels plakken dicht met de stroop van cellofane klieren & je
lippen lippen angstig je lippen toe met silicone lippen waarlangs

je dagelijks ontwormde adem adem stroperig strijken doet
de longen in van longen waarin je naakte longen lillend liggen

naar oude lucht te snakken van toen je mij nog had, het mes
dat in je houten lijf de woorden kerfde van Ooit de Ware Dingen.

Egelbol:

Met mijn prikkels breng ik de lyrieke stippen aan
die in de folie zweren tot je verstikte lijfje met je kronkelbrein
uit het wika-waka-woordenrijk van ik & jij is heengegaan.

In het (oude) grieks betekent ‘pharmakon’ zowel ‘remedie’ als ‘vergif’. Jacques Derrida gebruikte die ambiguiteit in zijn artikel ‘La différance’ (1968) om zijn differentie-begrip uit te werken. Het project van McPhee doet daar heel wat mee, sommige elementen daarvan begrijp ik ook niet erg goed.

In ieder geval is mijn benadering nogal intuitief, ik werk gewoon met de ‘resolutie’ van een teken ( wanneer, in een zoom-functie,  verliest een teken betekenis en krijgt het iets onrustbarends, wanneer schiet het terug in een geruststellend ’symbolisme’, waar beginnen lijnen talig te worden untsoweiter.

Verder draai ik er de mix van petrarcisme en anti-petrarcisme door die John Donne op meesterlijke wijze laat afwisselen in de sublieme elegie ‘The Comparison’. Een shortcut naar de tragische noodwendigheid van elke vervalsende differentiëring dat enkel wil en kan eindigen in de affirmatie van  een onbestemd, onbepaald en bijgevolg onleefbaar ‘Zij’, & daarmee zitten we weer bij het Bruneske ideaal van het samenvallen van het verlangen met haar object, untsoweiter ( een beetje hineingepusht, (hineinpushen = een kathedraalse techniek van over-interpretatie die elke interpretatie ondergraaft door het mechanisme van de interpretatie te veruitwendigen, push it baby push it real good) in de laatste regel “She, and comparisons are odious”)

De pogingen hier draaien rond mijn favoriete potjes van recursie (Deleuziaanse ritournelle’s maar ook recursieve definities), het spiralen naar de zwarte gaten, de verlokkingen en de verschrikkingen van de erotiek, het lezen als garbage-producerend programma &  twee torens die maar blijven instorten.

PHARMAKON II

studie voor PHARMAKON (2)
dv, 2xA5, houtskool, potlood & pierre noire

“Ranke sweaty froth thy Mistresse’ brow defiles,
Like spermatic issue of ripe menstruous boils,
Or like the scum, which, by need’s lawless law
Enforced, Sanserra’s starved men did draw
From parboiled shoes, and boots, and all the rest
Which were with any sovereign fatness blest,
And like vile lying stones in saffroned tin,
Or warts, or weals, they hang upon her skinne.
Round as the world’s her head, on every side,
Like to the fatal ball which fell on Ide,
Or that whereof God had such jealousy,
As for the ravishing thereof we die.
Thy head is like a rough-hewn statue of jeat,
Where marks for eyes, nose, mouth, are yet scarce set;
Like the first Chaos, or flat-seeming face
Of Cynthia, when th’earth’s shadows her embrace.”

John Donne. The Comparison.
http://dewey.library.upenn.edu/sceti/printedbooksNew/index.cfm?TextID=donne&PagePosition=160

dv, A4, pencil & pierre noir

study for a contribution to
a project by Christina McPhee

http://www.christinamcphee.net/pharmakon_library/index.html

van het Nieuwe Orgaan ter Bevordering van de Online Literatuurbeoefening
in Vlaanderen en Daaronder
o.b.a.

de Horror van NOBOLVLADA

“It’s Literature, Carlo, but not as we know it”