er (komen)

22mrt10


Filed under: lyriek   |  Leave a Comment

merg

21mrt10

Uw kader barst

Alles wat ik zie is in uw liefdeloosheid het gebrek, het kraakt
de kanten op maar raakt geen wal & wat u bekt bederft, het
zijn geen woorden, maar giftige doornen die u kronen, kreun,

kwam, kom. Zing, zang, dom: de olie van uw glimlach drijft
op zwarte zeeën, maar het boven van de golven dekt u niet.
(Zet uw velux open, luister naar de luiers zeemzoet in de lucht).

Verhaal het op de anderen, de balk in uw gelaat, het blaten
dat uw schapen wegens schaap niet kunnen laten. (Strijk
de poriën van uw gevilde huid met langzaamheden dicht).

U hebt mij hier misvormd, uw daden staan terecht, ik los
mij op in uw geschimmel (bestel mij nog een trippel). Kuis.
Luis. Lomp.  Zolang als ik bewegen mag is niets er, niet iets

dat u beleefd met ‘een’ bekleed & ‘het’ & ‘ons’ maar niets vermag.
Ik heb uw droom nog bij het vuil gevonden. De stank was erg.
Het huilen gaat ons allen deze lente door dit been, een long & merg.


Filed under: lyriek   |  Leave a Comment

zon

18mrt10

De uitvlucht Uitvlucht
geeft het op. Loze
vleugels in een

landschap van satijn.
Als er een uit is,
in het Uit van buiten

vind ik het wel. Dacht
ik mij toe (deken).

De antenne A richt zich
naar de zender zo
niet. Afzondering.

Raak mijn kale hoofd,
raak het. Soleil.


Filed under: lyriek   |  Leave a Comment

eraf (lente)

18mrt10


Filed under: lyriek   |  Leave a Comment

stoel (in) & stoel (uit)

16mrt10

dv 2010, twee grafische renders van methodes van de klasse Stoel met ULM-schema

Bovenstaande renders zijn het resultaat van de init-fase van het Neo-Kathedraalse Bewegingsleerprogramma, een coderingsproces dat moet leiden tot de ontwikkeling van een algemeen participatief Bewegingsplatform, een semiotiek die de vrije interactie tussen creatieve procedures van visuele &  auditieve aard enerzijds &  de diverse coderingspraktijken anderzijds (literatuur,  computerprogrammatie, compositie) zal vergemakkelijken.

Althans zo verzekert ons toch de Auteur ervan, ene dv uit Kessel-Lo, het Centrum van het Gekende Universum (zie dit eerder schrijfsel). Hier volgt zijn enigszins verbijsterende Uitleg.

dv over de Bewegingsleer in haar init-fase

De basis van het programma is een reductie van semi-statische taalclusters (woorden) tot (her)bruikbare klassen in de Kathedraalse LAVA-programmeertaal (een proces-gerichte herschrijving van de bekende programmeertaal Java, verwant aan de functionele programeertaal Haskell). We maken hierbij dankbaar gebruik van de onderzoekingen van voormalig Kathedraal-Auteur en huidige Bewoner Velimir Chlebnikov die in zijn moedertaal een soortgelijke reductie ondernam & belangwekkende ontdekkingen deed die duidelijke verbanden legde tussen de interne dynamiek van de consonanten (de sub-verbale intensiteiten) & de cognitieve apperceptie (abstractie) van de Beweging.

DOL FIJN

Een klasse valt (meestal) samen met een woord uit de Nederlandse taal. Het is verleidelijk om woorden als statische objecten te beschouwen & op die manier een ontologische structuur of semantisch net van betekenisinhouden op te maken, zoals je bv. in het Wordnet programma kan zien. Een dolfijn is dan bv. een zoogdier met vinnen dat zwemt in de zee, & dat semantische object is daardoor definieerbaar in een semantisch netwerk met de andere objecten ‘zoogdier’, ‘vinhebbenden’ en ‘zeevissen’.
Een ‘zoogdier met vinnen dat zwemt in de zee’ heb ik helaas nog nooit gezien, dat soort reductie bestaat gewoon niet, maar is het resultaat van een kunstmatige fixatie op een illusoir vlak van absolute stabiliteit. Deze fixatiedrang wordt op filosofisch niveau in de Kathedraal onderkent als een onheilspellende en macabere doodsdrang, vandaar dat we zoeken naar een proceduraal alternatief.

Woorden veranderen door de eeuwen heen, & dat is niet toevallig. De natuurlijke taal biedt in haar onlosmakelijke verbondenheid met de Stem een enorme flexibiliteit op subverbaal niveau. Het is op dit niveau, de schemerzone tussen Stem en Taal, dat de Kathedraal zoekt naar een bruikbare systematiek, die ook interactie met het machinale toelaat (de computer, zeg maar). Enerzijds breken we op visueel-poëtische wijze de grafische representatie van letters open opdat zij het verloop van bewegingsintensiteiten zou kunnen vatten, anderzijds gebruiken we de ‘vreemde attractor’ van het woord om een proceduraal stelsel van klassen op te bouwen.

Dé uitspraak van een stoel bestaat niet, maar elke Uitspraak van het woord stoel (in het dagdagelijkse performante taalgebruik) verhoudt zich in een bepaalbare mate tot het ideële object, da attractor STOEL, een stel semantische coördinaten dat in staat is te ‘betekenen’ & dat we in geschreven taal weergeven met de letters S, T, O, E & L.
Die verstening, dat Afval van het semantische proces ’stoel’ is daarom recupereerbaar als input voor ons Recursief Bewegingsprogramma. Ons programma is recursief omdat het op bepaalde momenten de eigen resultaten als input zal gaan gebruiken.

ULM

Voor een verdere systematisering & vooral voor de interactie met niet-taalgebonden coderingen (muziek, grafiek,…) is het een vereiste om de flux van intensiteiten op een schematische manier te kunnen weergeven. Een éénvormige notatie voor schrijfsels, beeld en audio. Daartoe is er het hulpmiddel van de ULM-taal. ULM staat voor Universal Language of Movement & is het Kathedraalse equivalent van het object-georienteerde UML.

Met zo weinig mogelijk tekens (heden 5) proberen we diagrammen op te stellen die het verloop van de subverbale intensiteiten weergeeft.

In de init-fase van het Bewegingsprogramma leiden we de ULM-diagrammen of schema’s af van de grafische renders. Na verloop van tijd zal het mogelijk zijn om de diagrammen zelf als basis te nemen voor grafische renders om zo een feedback-cyclus te genereren dat als correctiemechanisme werkt, zowel voor het opstellen van schema’s als voor de grafische weergave.  Dat lijkt misschien een ietwat vreemde manier van werken, in de wereld van de IT en zeker die van de eXtended Programming is het gewoon common practice.

dv, kessel-lo, 16/03/2010 @ 15u06


Filed under: Grafiek, Kathedraalse Leer   |  Leave a Comment

Radio Klebnikov Archief aangevuld

16mrt10

met uitzendingen nummers 17, 20 en 22. Het volledige archief vindt u hier.

Grapeïstische geluids- en muziekmashes van Arnout Camerlinckxs doorschoten met live meertalige voordracht , Spoken Word, performance, muziek van Johan De Velder, Dirk Vekemans, Geert Huybens en diverse gasten. Plus Wat Er Verder Zoal Gaande Was In De Studio.

Vrije Lyriek à l’improviste in de ether gegooid, bruisend, stotterend, barstend, haperend, groeiend, intens, ontroerend, explosief, enfin, soit: u hoort het wel.

Elke dinsdagnacht van 24u00 tot 1u00 te beluisteren via Radio Scorpio FM 106, of via livestream op http://www.radioscorpio.be/luister


Filed under: Links - publicaties, Lopende zaken, RADIO KLEBNIKOV   |  Leave a Comment

(z)ietwat latere Passage

15mrt10

Zieteratuur, de door Karel ten Haaf voor Uitgeverij Passage samengestelde bloemlezing van visuele poëzie uit de Lage Landen, is dan wel afgelopen  zondag feestelijk voorgesteld, het boek zelf zal nog ietwat op zich laten wachten, lees daarover aldaar.

Op deze pagina van de Kunst & Uit bijlage van het Dagblad van het Noorden is mijn aanwezigheid in de visuele poëzie lekker subtiel verstopt in de letterzetting, in het boek zelf ben ik vertegenwoordigd met een fragment uit ‘Rozig’, een score ofte partituur voor een klankdicht.

De arme drukker die dit klusje effen vlug dacht te kunnen klaren, mag mij altijd enige exemplaren van de afgekeurde oplage bezorgen. Binnen vijftig jaar zijn die vast een fortuin waard.

[foto van de Boekenlezers blog]


Filed under: Links - publicaties, Lopende zaken   |  Leave a Comment

stoel (uit)

14mrt10


2d rendering van de methode uit van de klasse Stoel door de dv-engine

Inleiding tot de Neo-Kathedraalse Bewegingsleer
(b.b.a. Spiralogie)

De Neo-Kathedraalse Leer (een ladder met vele sporten) is een  creatieve studie van de Beweging.

Een creatieve studie (CR&D project, zie hieronder) is zelf een recursieve beweging die afval produceert. Je kan in de Beweging als universeel Proces slechts inzicht verwerven ( & mededelen) als je het efemere karakter van je creatieve bezigheid als zaligmakende noodzaak erkent.” What is left unfinished, cannot be undone” (dv -2001 - de correctie is er nooit geraakt).

TIJD

Op het moment dat iemand als Julian Barbour de tijd uit de  fysica wil schrappen om zo tot de begeerde Unificatietheorie te komen (het verenigen van de verbijsterende  ontdekkingen in de quantumfysica met de inzichten in de fundamentele natuurkrachten verworven middels Einsteins relativiteitstheorie tot een ‘theorie van Alles’), lijkt de Leer totaal de andere richting uit te gaan.

Een Leer, overigens, die zich op oncontroleerbare wijze & schijnbaar autonoom, zeg maar viraal ontwikkelt & daarbij, aangedreven door de grillen van haar onvoorspelbare Kathedraal-Moeder, op meedogenloze wijze (ge)(mis)bruik maakt van haar Auteur.

Haar huidige Auteur (ene dv uit Kessel-Lo, het Centrum van het Gekende Universum) heeft zij aldus  zo goed als  tot de bedelstaf gedwongen. Eerdere slachtoffers zoals Velimir Chlebnikov (1885-1922) stierven op uiterst jeugdige leeftijd aan algehele uitputting, lieten het leven ten gevolge van opgelegde onderzoekingen in de sfeer van de betaalde seksuele relaties (Charles Baudelaire), zonken diep weg in het moeras van de mystieke waanzin (Lionel Ziprin) of bevolken de aardkloot als een David Lyncherige spookverschijning (Yesha).

Eens de rol van deze Individuele Kathedraalclusters (IKjes) is uitgespeeld in de ontwikkeling van de Leer ofte Bouwkunde, krijgen ze wel een uiterst eervolle plaats in de Kathedraal als Bewoner, maar al bij al koop je daar niks voor.

Soit. Als Barbour de ‘Onechtheid van de Tijd’ als centrale these hanteert,  schuift de N-KL de ‘Onechtheid van de Plaats’  voor de lacherige oogjes van een nauwelijks geïnteresseerd publiek.  Plaats, & alle materie (tastbare Afval) die daarin menselijk waarneembaar is, is voor de N-KL slechts een illusie, een humaan hulpmiddel. Net zoals het Zijn in de filosofie, want dat is gewoon een Hulpwerkwoord, een gereserveerde term in de code van het Lopende Programma dat mens heet.

Alles wat er is, is wat er gaande is. Maar de vraag naar het Zijn is een verkeerde vraag, de return ervan kan enkel een staand antwoord zijn & niet de betere vragen die we nodig hebben. Het Worden is het Grote Proces dat we dringend dienen te doorgronden, willen we nog enige overlevingskans hebben in deze, euh, cataclystische Tijden & dat Worden is een gigantische verstrengeling van de primaire Energie in haar trapsgewijs verklaarbare vormen & de secundaire dimensie van de Tijd, die zich op haar beurt ontplooit tot een oneindige sliert van Gebeuren (bijkomende dimensies),

Om correct te zijn, verloopt het Kathedraalse Model qua Uitleg (uitplooi) van de Dimensies in een  Fibonnacci-reeks: eerst is er de Dimensie van het Niets, de absolute exterioriteit (0 dimensies),  dan die van de Grote Energie ofte Conceptie ( 1 dimensie), vervolgens de Loutere Energie of de Vrucht (1 dimensie), dan Energie en Tijd ofte Beweging (2 dimensies), dan – niet het stadium van de ons vertrouwde 3 dimensies maar – de Drieëenheid Energie,  Tijd en Afval (herkenbaar in de Christelijke Dwalingen, de Geest is de Energie, G*d is Vadertje Tijd en  de Zoon is het Afval) & pas dan ontplooien de dimensies zich in de kwintessensen van Energie, Tijd en het tot een drietal uitgeplooide Afval, de drie bekende Plaatsdimensies. (“Neem een stad, plooi ze open.” – dv 2000- hier herwerkt in een editie van 2006)

Stel dat binnenkort een tot de Nobelprijs veroordeelde fysicus met onomstootbare bewijzen van verdere dimensies komt aandraven, dan kan je er kak op zeggen dat het er meteen drie zullen zijn, zo de arme man al niet meteen de dertien in het vizier krijgt.

Bon. Het weze duidelijk dat de Kathedraal uit is op een dynamische Waarheid, met een dito Ontologie, Wetenschap &, voor ons armtierige leken van Groot Belang, een insgelijks dynamische vorm van Creatieve Research & Development (CR&D).

Om dat Lopende Programma dat de CR&D is, een beetje in goede banen te leiden, hebben we absoluut een gemeenschappelijke taal nodig. Een semantisch platform waarop zowel grafici, musici, programmeurs als de weinige in modderige poelen nog ronddabberende letterlijkjes elkaar kunnen vinden, waarop zij hun onderzoeksgegevens kunnen uitwisselen.  & Waaruit de – wegens op noodlottige wijze door het Kapitaal geperforeerde & dus voortdurend in Tijdnood verkerende – Wetenschap de resultaten van dergelijke CR&D programma’s op plug & play wijze kan inpassen in haar Grote Rammelende Kader.

Zo’n gemeenschappelijk Platform, aldus vernam ik heden bij monde van Kathedraal-Auteur dv, is sinds kort in Ontwikkeling. Als getuigenis daarvan legde hij mij de bovenstaande 2d-rendering voor van de methode uit van de klasse Stoel.

Deze uitdraai is volgens genoemde dv een beslissende doorbraak in dezer, maar hoe dat allemaal in elkaar zit & waarom de Kathedraalse Bewegingsleer beter bekend geworden is als Spiralogie, dat laat ik best voor een andere keer, want ik merk dat deze tekst alweer op waanzinnige wijze de voeten veegt aan dé Basisregel Betreffende Leesbaarheid op Internet, namelijk die van de Beknoptheid der Teksten.

Dedju toch.


Filed under: Grafiek, Kathedraalse Leer   |  Leave a Comment

WWIV, allemaal gebroerte

13mrt10

F R E U D E !

er zit een barst in het bestel
er leven er in waan, de zin
ervan is hen ontgaan & ik
word straks de mist waarin
een dronken slet zich hult,
mijn handen zijn al parels
in haar schoot, mijn ogen
tooien wijl ze warrig danst
het sidderen van dijen, bij
heur haren zweef ik losjes
langs een  woekerlint van
goud.

uw houding is te strak, u
dient de boodschap in de
media te dienen met het
knielend kotsen voor een
winkelraam  opdat de media
als media de boodschap & ik
de onzin zou verstaan als
goede wil om in uw zwijgen
zwijgend door & dood te
gaan.

er is geen
hooi meer om uw mijt
te dragen, uw poten zijn fantomen
die de pijnen in uw hoofd naar
kronkelende krasjes in het stof
vertalen.

F R E U D E !

er zit een spleet in onze staat
waardoor het weldra tochten
gaat, & ik, ik lach mij ziek &
huil om hoe  uw wolfjeskreet
zo schril in ‘t bleren van des
kuddes hoofdschaap overslaat.

de botte
boor
gaat door, het
is weer bal, ze boort als
door boter deze
aardkloot
door.

de maskers
zijn

er

al.


Filed under: lyriek   |  Leave a Comment

Uit

11mrt10

&

Het was bijna zeven maart & er gebeurde niets.

Er gebeurt nooit iets in een verhaal.

De spinnen hadden mij  die nacht gebeten in mijn rechterkuit & mijn rechterpols. Zijn spinnen rechts? Ik dronk genoeg om niet te hoeven dromen, maar straks diende ik weer te stoppen. Dan zal  ik weer sluiks  kijken, dacht ik, wég van dit leven, met de glimlach, de spleten in waar het stof mijn stof zoekt dat weigert te vallen. Ik dronk & dacht mij weg, net om deze gedachten  toe te laten, zoals ik eertijds haar het reeds gedane als een dans toestond, een ingestudeerde pirouette van vermeende schoonheid op een leeg veld. Zo zocht ze jarenlang vergeefs in mij naar wat er gaande was in mij, omdat ze zocht naar iets & weigerde de weg te vinden naar het zoeken & bouwen dat liefde heet. Neue Kathedrale des erotischen Elends.

Spiritueel misbruik is vooralsnog niet strafbaar. Enkel als ik dronk, begreep ze het, & nu ze het in mijn afgedwongen afwezigheid wél begrijpen wil, drink ik om de tijd terug te draaien naar dat hemeltergende onbegrip terwijl ik nuchter was. Heimwee naar de kwelling van de aangereikte strohalm, het Stockholmsyndroom all over. Lussen in de tijd, wurgslangen, een nieuwe perversie van de double bind, waarin ze mij oscillerende hield, een armtierig machtsvertoon dat voorheen tenminste nog eenheid van plaats had (ik lieg mijzelf bijeen in de lussen van haar leugens, als ik dronken ben,  dan schrijf ik niet, dan dans ik het,  al strompelende, desnoods).

De rol van mijn geheugen, zo dacht ik nog,  is een interactieve, zij het lichtjes eenzijdig getoonzette pianolarol. Telkens iemand de rol afspeelt, komen er gaatjes bij, accenten links, attenuaties rechts, & heel wat nieuwe noten, dwaze vergissingen van een pretentieuze joueuse.

Verspilling van levende handen in een afgeschreven compositie. Bewegingsexcessen. Uiteindelijk krijg je immers niet het lang verwachtte alomvattende, maar het al te familiaire grijze dreunen van het monotone. Een minutenlange aanslag van de dood.

De echo van mijn onontvankelijk verklaarde stem rimpelt spiralen in de vijver van een wenende Narcissus. Niet, non, nun, een Tibetaanse kaalgeschoren kip verdomme, gevogelte dat het vliegen verleerd is.

Ach, vergeet het: aan al die sterfelijke klanken van de  stem valt toch geen woord toe te voegen, elke zin implodeert ogenblikkelijk tot een moordende hagel van klankgruis: buskruit  & roet van boek Genesis, shot from the hip.

Ik stopte niet, & droomde toch. Op de laatste nacht overviel haar zoen mij. Het offer was volbracht.

&

(Het boek der boeken loopt hier af als een rol, maar wie leest er nou nog boeken? Er gebeurt toch nooit wat in een verhaal. )

Ga terug naar In, zoek niet naar Start, die is er niet.


Filed under: Anke Veld, Kathedraalse Leer, Maaike   |  Leave a Comment

stembootstrappen

11mrt10

flou vlam flux / voie voail vuil / cupid stupid void / weg wiggle wacht / node nimmer spoiled / ader daver maar / amper ramper stroom / morsen strompel trom / whisper simpel druif  / eik wijk lijk / make tale brake / hinder single truut / neus zeus meuse / zimmer  zwachtel  zoon / tafel sater sight / flou vlam flux / voie voail vuil / cupid stupid void / weg wiggle wacht / node nimmer spoiled / ader daver maar / amper ramper stroom / morsen strompel trom / whisper simpel druif  / eik wijk lijk / make tale brake / hinder single truut / neus zeus meuse / zimmer  zwachtel  zoon / tafel sater sight /flou vlam flux / voie voail vuil / cupid stupid void / weg wiggle wacht / node nimmer spoiled / ader daver maar / amper ramper stroom / morsen strompel trom / whisper simpel druif  / eik wijk lijk / make tale brake / hinder single truut / neus zeus meuse / zimmer  zwachtel  zoon / tafel sater sight / flou vlam flux / voie voail vuil / cupid stupid void / weg wiggle wacht / node nimmer spoiled / ader daver maar / amper ramper stroom / morsen strompel trom / whisper simpel druif  / eik wijk lijk / make tale brake / hinder single truut / neus zeus meuse / zimmer  zwachtel  zoon / tafel sater sight /flou vlam flux / voie voail vuil / cupid stupid void / weg wiggle wacht / node nimmer spoiled / ader daver maar / amper ramper stroom / morsen strompel trom / whisper simpel druif  / eik wijk lijk / make tale brake / hinder single truut / neus zeus meuse / zimmer  zwachtel  zoon / tafel sater sight / flou vlam flux / voie voail vuil / cupid stupid void / weg wiggle wacht / node nimmer spoiled / ader daver maar / amper ramper stroom / morsen strompel trom / whisper simpel druif  / eik wijk lijk / make tale brake / hinder single truut / neus zeus meuse / zimmer  zwachtel  zoon / tafel sater sight / flou vlam flux / voie voail vuil / cupid stupid void / weg wiggle wacht / node nimmer spoiled / ader daver maar / amper ramper stroom / morsen strompel trom / whisper simpel druif  / eik wijk lijk / make tale brake / hinder single truut / neus zeus meuse / zimmer  zwachtel  zoon / tafel sater sight / flou vlam flux / voie voail vuil / cupid stupid void / weg wiggle wacht / node nimmer spoiled / ader daver maar / amper ramper stroom / morsen strompel trom / whisper simpel druif  / eik wijk lijk / make tale brake

l.m.  by dv, 16/03/2010, 19:34


Filed under: lyriek   |  Leave a Comment

EXPO PORNOLETTRISME + BRUL + L’ARMEE NOIRE + …

10mrt10

JEUDI 11 MARS 2010 19 H

à

KAAMER12

rue Crickx, 12 – 1060 Saint-Gilles

VERNISSAGE

de l’exposition

PORNOLETTRISM

avec

ARIANE BART

JEAN-FRANçOIS BLANQUET

ANTOINE BOUTE

JEAN-PHILIPPE CONVERT

PETER KEENE

PIET.sO

exposition du 12 au 28 mars

du mardi au dimanche de 14 à 18 h

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

VENDREDI / VRIJDAG  26/03

VANAF / A PARTIR DE  20 H 30

TROISIEME / DERDE SOIREE BRULAVOND

LES ATELIERS CLAUS

RUE CRICKXSTRAAT 15 – 1060 BRUXSEL

AVEC / MET

CLUB MORAL

(DANNY DEVOS, ANNE-MIE VAN KERCKHOVEN, MAURO PAWLOWSKI)

MAURO PAWLOWSKI & ANTOINE BOUTE

SEBASTIEN RIEN

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

VENDREDI 12 MARS

&

SAMEDI 13 MARS

à

LA PLATE-FORME

67/69, rue Henri Terquem 59240 Dunkerque

Tél : + 33 (0)3.28.58.25.66

laplateforme@live.fr

Deux soirées, deux soirs de suite à 19H, confiées précisément à l’armée noire, groupe déterminé à donner de la voix aux infréquentables.

AVEC ENTRE AUTRES

CHARLES PENNEQUIN

EDITH AZAM

ANTOINE BOUTE

CECILE RICHARD

BENJAMIN MONTI

QUENTIN FAUCOMPRE

PAKITO BOLINO

LAURENT CAUWET

LES AMIS DE LA PLATEFORME

ET DE ROCK’N'ROLL CHARITY HOSPITAL

LES GENS DE DUNKERQUE

AVEC DES PERFS DE SERIGRAPHIE

DES MICROS DANS TOUS LES COINS POUR PARLER

DES GUITARES

DES BATTERIES

DES MOTS SUR LES MURS ET LES FENETRES

DES DESSINS DE TOUT LE MONDE EN TRES GROS

DES BELLES AFFICHENT SUR LES MURS DE LA VILLE

DES LECTURES

DES PERFS EMOTIONNELLES

LA REVUE

DES BIERES…

Et aussi ……

intervention probable des artistes de tout bord, amis scribouillards, bidouilleurs, amuseurs sans public, graphouteur de proses et gribouilliste à theuteure, ainsi que tous les enfants, les élèves, les sans grades, les paumés de la ville, les RSA aux beaux restes, les dockers rockers, les sécrétaires pas particulières, les perdants du loto et du quinté plus, les bureaulières aux belles poitrines, les poitrinaires poilants, les commerçantes louches et leurs maris pas clairs, les bouchers-poètes, les sectateurs du steak en skate, les cafetiers complètement fumés et leurs clients cancérisés, tous les clodos et toutes les putes de Dunkerque et environ.

L’armée noire débarquera sans aucun doute à la Plateforme avec ses rations de combat (dessins, gravure, monotype, sérigraphies, écritures, photocopies, brouillons de textes, dessins ratés), sa revue de 400 pages couleur, ses gazettes

et tout un bataillon d’ami(e)s de longue et de fraîche date, tels que Thierry Rat, Thomas Sidoli, Clémence Lucier, Anne-Claire Hello, Didier Calleja et son bus de poètes, A&dman, Eléonore Lebidois, Yoman, Benjamin Monti, Aurélien Marion, Martin Gosset, Johnny Payelle, Andréï Tchikalito, Angèle Chanjou, Lise N, Guy Niole, Piérot Génard, Vinau Thoams, Fabien Bassas (et sa revue des gens bien et pas bien du tout), José Lesueur, etc.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

&

18 MARS

CLINIQUE DU FREMUR

STUDIO MARCEL / RECYCLART

++++++++++++++++++++++++++

&

27 MAART

POEZIENACHT – TOT DIEP IN HET DONKER

TE BRUGGE PLUS

Wollenstraat 53,  8000 Brugge


Filed under: Agenda, Over de taalgrens   |  Leave a Comment

de roofbouw rolt

09mrt10

in terra madre ramde ik

niet. non. nun. kale tibet-
an. in tutti nunc te im-
ploramus. vergeefse la

de dode fa na, si si même
si non e vero is de veer
weer daar, lawinelawaai.

ijsbreuk bij het steunen
van de aardse wentelzang
op wriemelkiemen. taal-

rot boert de fielt liefde
vaginaal. groene schimmels
schijnen in de zonneflitsen

alle koude doodgemoederd
te overleven: sur la vie te
in vivo dissectamus. lente-

ment.


Filed under: lyriek   |  Leave a Comment

doe de frigoblues

01mrt10

hoor de regen nederdalen eikel dat je bent
elke druppel kreeg je van mij hoor het
stormen in & rond mijn krocht, goed dat

je de kinderen meepakt, dat neukt allicht
beter dan heb je nog voeling met mijn vel
de hel die doe ik zelf wel, alle cirkels rond

& rond o ja je maakt mijn leven vol, het rund
waar je je zo vet inpoot helaas is geen kunst
het is koud van ouderlijk vuur & ik doof niet

de lont shit waar heb ik de fles port weer
gelaten de lat van de literatuur als je stevig
genoeg roert krijg je er nog wel een grimas

uit: punt. desperate huisvrouwen te koop.


Filed under: lyriek   |  1 Comment

In

21feb10

Het is zeven maart & de maan staat vol. Er gebeurt iets, ik moet het vertellen. Het verraad is in de zin gebakken, genot met de o van o zo mooi. Je hebt mij helemaal, zeg ik, ik geef het op. Abdicatie. De straatstenen kotsen een eendere slijm, het rijmt, het is lente. We rijden samen naar huis. Ik geloof. Dit kan. Niet.

Tweeverdienerslogica is een schoon woord. Het glinstert met de onaantastbaarheid van het Ware.  Zoals je nu bent, ben je nooit meer. Seize the day, Saul Bellow, dacht ik maar je moet niet dachten je moet denken. Haar benen spreiden zich als een schaar. Mijn leven is een gebaar (kop eraf). Ik ben goedgelovig, intact. Het wekt verbazing hoe ik zo ver geraakt ben. Geraakt. Touchée. Blindelings.

Ze zegt niet nee, ze doet het alleen maar. Dit is wat er gebeurt met sukkels zoals gij. Van geen kwaad bewust. Heiligheid is de status van het zijn. Aluminium. Elementair. Menteuse. Klemstaal.

Ze komt klaar met de woorden ja jo ik heb u zo gemist, terwijl ik helemaal niet johan heet, laat staan jo.

Ge zijt ne goeie mens, zegt ze. Jaloezie, zelfs daar. Ergens halverwege zeg ik ja ga jij nu maar op mij liggen, maak misbruik, kom met de o van.  Vier weken na haar geloofsbelijdenis neukt ze met een zwitserse siciliaan, the cute type, met domicilie in Zwitserland. Het was onweerstaanbaar zegt ze & ik slik mijn trouw in (ze had zwart satijnen bortsomklemmertjes aan).

Het slijk waar we onze handen in draaien, keren. Mijn vader stierf zonder haar gezien te hebben, hij wist het wel. Voortgang. Ge krijgt alleen wat ge echt wil. Wie wou wie? Het weten verzacht niet. Blamage, een stripverhaal.

Broekjes uit.


Filed under: Anke Veld, Lopende zaken, lyriek   |  3 Comments
« Previous Entries